Ik heb een research pipeline gebouwd om een Nederlandse e-commerce niche te kiezen om in te lanceren. Versie 1 wees me er één aan — ik lanceerde er een webshop op, deed één verkoop, en gooide de shop weer dicht om redenen die de pipeline op geen enkele manier kon zien. Versie 2 is strikter opgezet en ik vertrouwde hem minder, omdat ik tegen die tijd had geleerd welke laag van het probleem een pipeline als deze niet raakt.
De meeste agent frameworks roepen het model standaard nog een keer aan — elk uur, elke change check, elke field-extractie. De rekening schaalt lineair met hoe vaak de agent wakker werd. Dit project is gebouwd om eerst de andere vraag te stellen: moeten we het model deze keer eigenlijk wel aanroepen, en hoe structureren we het systeem zo dat het antwoord meestal nee is?
Dit is de eerste post op ninokroesen.com en ninokroesen.nl — de enige plek op de site waar ik de zaak uitleg in plaats van hem gewoon te doen. Volgende posts duiken meteen in het probleem zelf: een productiesysteem dat zich misdraagt, een onderzoeksrun die met iets interessants terugkwam, of een onafhankelijk project dat een eerlijk verslag verdient. Deze post is de index — wie er schrijft, waar ik aan werk, en wat de blog gaat behandelen.
